8 Kasım 2008 Cumartesi

Gidiyorum

İnsanın kendi olmayı en çok başarabildiği yere gidiyorum.
Dostlarım Antonio Salieri ve James Matthew Barrie’nin yanına,
Eve dönüyorum.
Hiç sevmediğim cinsinden, en sebeplisinden hem de
Bir şiirimsi benden size,
Dönene kadar, beni unutmayın diye.


SEBEP

Belki söylersin diye, sözler geçip gidiyor.
Ruhum içime sığmaz, bu ihtimal yüzünden.
Sen varsın ya, bildikçe hep sana saklanıyor,
Ne özler bilemiyor, ben delisi bu yüzden.

İhtimaller yandıkça ömrüm mü tükeniyor,
Yoksa ben mi büyüyor, bu kavga sen yüzünden.
Ama yazar dermiş ya, umut en son ölüyor,
Aşk varmış, olacakmış, ummalar hep o yüzden.

2 Yorum:

heyula dedi ki...

9 saatlik yol boyunca yanındaki koltuk bos olacak. doldurmak can-ı gonulden isterdim ama yerimi dolduracak birini bulamadım. üzgünüm.
yalnızlıgınla beni anman icin sana gorev veriyorum. balıkcılara gittiğinde bir cay soyle kendine. ve herzaman bulusacakmısız gibi beni bekle. bakarsın karsında olurum..:)
hemen gelmen dilegiyle kendine iyi bak

merbe dedi ki...

bu arkanda bıraktığın senimsi olmasa da unutulmazdı bu 4 duvardaki yokluğun..
gitmişliğin mi yoksa gitmişliğinin alışılmazlığı mı daha fazla yakar bilememekle birlikte, çok kalma oralarda, özleniosun unutma..