20 Şubat 2011 Pazar

La Fille Damnée / Cécile Corbel



Neyse ki kimse ekmek değil, yoksa bu kadar ekmek kesin çöpe atılırdı. Birileri bütün açlıkların kendileriyle doyacağı fikrine kapılmaktan vazgeçmeli. Kimse sadece ekmekle beslenmiyor, ayrıca ekmek bayatlayabilen bir şey. Nedir bu kendini nimetten saya saya bitirememe yahu, herkes doğru olanı kendisi sanmaktan vazgeçebilir mi biraz? Benim de kendimi nimetten saydığım günler oldu. Kendimi Nutella ile yediğim günler oldu. Kendimi Nutella'lara katık ettiğim oldu. Herkes kendini ekmek diye sunmaktan vazgeçtiğinde ekmek kıymetli bir şeydir. Ekmek bulamayan Nutella yesin. Yer ki... Birileri çeşitli sosyal ağlarda paylaştığı mesajları yukarıdan aşağı, sağdan sola, soldan sağa, aşağıdan yukarı birkaç kez okusun. Bir tuhaflık yok mu gerçekten? Evet, bana öyle geliyor zaten cumartesi akşamlarından nefret ederim. Kendi kendime konuşarak dikkat çekmeye çalışıyorum. Dikkatinizi çektiğime dair imalarda bulunursanız bunu hep yaparım. İnsan ilgiye muhtaç bir hayvandır. Çünkü insanın kulağı da denizin sesini seven bir kabuklu hayvandır. İnsan hayvandır. Kabuklu yemiş atınız! Ah bu şarkıların gözü kör olsun… Şarkılar da olmasa hem kör hem sağır oluruz. Ölelim daha iyi... Şarkılar görür…

Kulağımdan içeri atılan bu enfes yemiş için Kübra’ya teşekkür ederim. Diğerleri için de Ceylân’a…

3 Yorum:

Elif Gizem dedi ki...

1Herkes kendini ekmek diye sunmaktan vazgeçtiğinde ekmek kıymetli bir şeydir." Ne güzel dile getirmişsin.. ve iyi ki geldin yeniden...

la luna bir yer dedi ki...

pazar günleri, cumartesi'nden de beter.

sevgiyle bendenbenkim...

Bendenbenkim dedi ki...

Teşekkür ederim Elif Gizem, arada öyle şeyler yapıyorum işte, çok ciddiye almamak lazım. :)

Pazar değil mi? Gelişinden belli, al benden de o kadar. :)