5 Ağustos 2011 Cuma

Gördüm


Dünyanın bütün sabahlarını şuradan götürmüşler, ben gördüm.

Gittikçe yükselen haller içindeydik bugün. Bir kadın ağlamaya başladı. Aşağı inelim mi, diye sordum. Yok, dedi. Ağlamaya devam etti. Ağlayan kadınlar çok acayip bir şeydir sonra. Tırnaklarını ağaç kabuklarına sürten kediler gibi bir şeydir, ben gördüm.

Annem bana hep ağlayınca çirkin olduğumu söyle(r)di. Ama annem ağlayınca hep güzel olur. Çok renkli olur. Gördüm. 

Yakıcam burayı, bir daha söylüyorum. Ayaklarınızla tepinerek söndürmeye gelir misiniz? Tepinerek söndürdüğünüz pek güzel şeyler vardı. Gördüm.

Ama sen ayaklarınla söndürme öyle. İçim sönüyor, ayak izlerin kalıyor. Sonra sönmüş içim ağrıyor. Sen itfaiye çağır. 


Hayat bazen tatlıdır, sevenler Bağdatlıdır.
"birinin arkasından gidiyorum
yetişemem
yetiştiğimi sandım baktım durmuş
bunun için rüzgar esti
orda" 

1 Yorum:

Elif Gizem dedi ki...

Ağlayan kadınlar çok acayip bir şeydir...
Sahiden öyleyiz, ağladığımızda...