12 Kasım 2010 Cuma

Sessizlik


Ne işitsek az artık, ne duysak eksik.
Nezaretsiz büyüttük seni sessizlik…
Sözlerden öteledik, şarkılardan uz ettik.
Dudaklarımızı kanatan yeminler içtik uğruna,
Tiz sesli tirat kadehlerinden. Oy-saki...
Semender olsa yanar insan, alazlı huzurundan.
Bakma işte, hep yanmaya korkumuzdan
Biz seni dingin okyanuslara benzettik.

6 Yorum:

piktobet dedi ki...

ne güzel bir şiir böyle! münch'ün sessiz "çığlığı" da ancak bu kadar uyardı dizelere. güçlü bir son imgeyle..

bendenbenkim dedi ki...

Oy-saki teşekkür ederim. :)

piktobet dedi ki...

:)

Kara Kalem dedi ki...

öyle güzel ki küçüğüm
defalarca tekrar tekrar okudum

bendenbenkim dedi ki...

Teşekkür ederim Kara Kalem abim. :)

Elif Gizem dedi ki...

Sessizlik...
Bakma işte, hep yanmaya korkumuzdan
Biz seni dingin okyanuslara benzettik.

Tam da böyle içimden geçirip nasıl anlatacağımı bilemediğim zamanlarda...