17 Eylül 2012 Pazartesi

Babalar ve Kızlarının Anneleri

Kurşun kalemle çizilip silinmiş, çelimli bir çizgiydi annen. Dokunmak zorunda kalmadıkça görmedim. Avucunda sıktığı el bombasıyla varlığını bilmediği bir mayına basıyordu… Elindeki bombayı bırakması için onu ikna etmeye mi çalışmalıydım; yoksa önceliği en az hasarla onu mayının üstünden çekmeye mi vermeliydim, bilmiyordum. Lütfen ne yapacağımı bilmediğim için beni suçlama. Anneni de öyle… İnsan bir bombayı isteyerek eline alır belki ama varlığını bilmediği bir mayına isteyerek basmaz.

Bu yüzden seni muhafazalı müze camlarının ardında saklanacak tarihi bir porselen biblodan ayrı tutmadım. Bu yüzden hiç büyümedin, emin ol bu yüzden hâlâ; bir aktris olsan senden bir ömür dolusu genç birini layıkıyla canlandırabilirsin.
Kurşun kalemle çizilip silinmiş çelimli bir çizgi var yüzünde, kızım…

4 Yorum:

cem dedi ki...

ne özel duygular. yaşamak için imrenilecek kadar...

luna-lunarita dedi ki...

bu harika bir yazi olmus. bu o kadar harika ki, cumleler su olup akmis. yuregine saglik, sevgiler.

luna.

atv izle dedi ki...

Teşekürler güzel bir yazı olmuş.

dragoncry grieves dedi ki...

ruhuna sağlık kuzum, kalem darbelerinin, gözümde oluştuğu resimler hep devam etsin...
daha nice darbelere:)